Γιατί κάποιοι δεν στειρώνουν τις αρσενικές γάτες
Δημήτρης Φαλλιέρος
17/08/2024
![](https://www.topetmou.gr/wp-content/uploads/2024/07/shutterstock_2183079869-2048x1365.jpg)
Όλοι οι μύθοι και οι παρανοήσεις, και η αλήθεια της επιστήμης απέναντι σε αυτά.
Η στείρωση -όταν γίνεται σωστά- είναι από τις πιο ωφέλιμες ιατρικές πράξεις για τρεις βασικούς λόγους: για την ευζωία του ζώου, για τον έλεγχο του υπερπληθυσμού των αδέσποτων, και για συμπεριφορικά οφέλη που με τη σειρά τους έχουν ως αποτέλεσμα λιγότερες αψιμαχίες και τραυματισμούς μεταξύ των ζώων.
Κι όμως, κάποιοι/ες φιλόζωοι ενώ βοηθούν στη στείρωση θηλυκών (εν προκειμένω θα μιλήσουμε για γάτες), εναντιώνονται στη στείρωση αρσενικών γατιών.
Έχουμε ακούσει πολλές δικαιολογίες, όλες όμως χωλαίνουν λίγο ή πολύ:
«Ο αρσενικός αν στειρωθεί θα γίνει μαλθακός και δεν θα υπερασπίζεται τον εαυτό του»
Η αλήθεια είναι ότι αρκετοί αρσενικοί γάτοι μόλις στειρωθούν γίνονται πιο ήπιοι ως χαρακτήρες, λιγότερο επιθετικοί και ευέξαπτοι. Αυτό όμως σημαίνει ότι δεν μπλέκουν σε καυγάδες με άλλους αρσενικούς, δεν πολεμούν για την επικράτειά τους και δεν είναι «προκλητικοί». Όποιος έχει δει πόσο επικίνδυνο είναι να τσακώνονται αστείρωτοι γάτοι μεταξύ τους (με σοβαρούς τραυματισμούς, μετάδοση λοιμωδών νοσημάτων όπως λευχαιμία, FIV-AIDS της γάτας και πολλά άλλα), έχει γίνει παντοτινός υπέρμαχος της στείρωσης γατο-αγοριών.
«Ο αρσενικός είναι αρσενικός, είναι κρίμα να επέμβουμε στη φύση του»
Ο γατοσεξισμός στα καλύτερά του. Πόση έλλειψη ενημέρωσης κρύβεται σε αυτή τη φράση. Ο αρσενικός δεν είναι λιγότερο αρσενικός όταν στειρώνεται… Παραμένει κύριος με «Κ» κεφαλαίο, ζώντας πολύ πιο αξιοπρεπώς μετά τη στείρωση, και χωρίς να βιώνει κανένα μειονεκτικό αίσθημα σχετικά με την… ταυτότητα φύλου του. Στα επίσης θετικά είναι ότι με την στείρωση, στην πλειονότητα των περιπτώσεων σταματάει να «ψεκάζει» (ή να μαρκάρει) την περιοχή του.
«Τα θηλυκά είναι αυτά που γεννούν οπότε αρκεί να στειρώνονται μόνο εκείνα»
Ένα επιχείρημα που επίσης παραβλέπει κάτι βασικό: ένα θηλυκό, ανάλογα με το σημείο στο οποίο ζει, μπορεί να κυοφορήσει 3-5 φορές τον χρόνο. Αντιθέτως, ένας αρσενικός, μπορεί να γονιμοποιήσει μια θηλυκή αμέτρητες φορές. Και είναι ικανός να «ταξιδέψει» πολλά χιλιόμετρα για να βρει γόνιμη θηλυκή. Στο ταξίδι του αυτό, τις περισσότερες φορές καταπονείται σε τέτοιον βαθμό από την κούραση, την αφαγία, την αφυδάτωση και τις καιρικές συνθήκες, που μπορεί να ασθενήσει σε μη αναστρέψιμο επίπεδο.
«Η στείρωση αρσενικών δημιουργεί προβλήματα στο ουροποιητικό σύστημα»
Υπάρχουν έρευνες που δεν έχουν βρει καμία συσχέτιση ανάμεσα στη στείρωση και σε προβλήματα του ουροποιητικού, και παράλληλα άλλες που θεωρούν πιθανό η στείρωση να συνδεθεί με τέτοια θέματα. Όμως χρειάζεται πολύ πιο εκτεταμένη έρευνα για να συσχετίσουμε με σιγουριά αυτά τα δύο. Πρόβλημα στο κατώτερο ουροποιητικό (όπως πιθανή απόφραξη) δημιουργεί περισσότερο η διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε μαγνήσιο ή η παρουσία μιας υποκείμενης πάθησης που ονομάζεται ιδιοπαθής κυστίτιδα της γάτας (FIC) . Επομένως ας βλέπουμε τα πράγματα σφαιρικά και ας «ζυγίζουμε» τα υπέρ και τα κατά.
![](https://www.topetmou.gr/wp-content/uploads/2024/07/shutterstock_1810415908-1024x731.jpg)
«Δεν στειρώνω αρσενικούς γάτους για να μην τους ταλαιπωρήσω»
Η στείρωση στα αρσενικά είναι πολύ απλούστερη απ’ ό,τι στα θηλυκά, και σχεδόν απολύτως αναίμακτη. Πραγματοποιείται με μόνο μια μικρή τομή στο όσχεο που δεν χρειάζεται καν ράμματα για να επουλωθεί (το όσχεο έχει πολύ καλή επουλωτική ικανότητα). Το ζώο μέσα σε λίγες ώρες είναι πάλι ξύπνιο και ευδιάθετο. Αντιθέτως αν μείνει αστείρωτο, εκεί μιλάμε για πραγματική «ταλαιπωρία»: η ζωή του θα είναι γεμάτη μάχες επικράτησης, τραυματισμούς, ορμές που δημιουργούν στρες, υψηλό κίνδυνο για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα κ.ά.
Συμβάλετε κι εσείς από σήμερα κιόλας στη στείρωση των αδέσποτων της γειτονιάς σας, χωρίς να αμελείτε και για τη στείρωση των δεσποζόμενων, ανεξαρτήτως φύλου. Έχουμε όλοι μερίδιο στη σημερινή κατάσταση των ζώων συντροφιάς στη χώρα μας και το μικρότερο δώρο που μπορούμε να τους κάνουμε, πέρα από τη σίτιση, είναι μια υπεύθυνη στείρωση. Οι κτηνίατροι κάνουν συνήθως καλύτερες τιμές για τα αδέσποτα, αλλά μπορείτε να απευθυνθείτε και στον δήμο ή τη φιλοζωική της περιοχής σας αν υπάρχει ανάγκη.